استاد حوزه و دانشگاه عنوان کرد: انباشت ظرفیت ها بهتر از تک جناحی است

DSCN0095
مهاجرنیا گفت: اگر ظرفیت های ما روی هم انباشت شود، بهتر از این است که فقط ظرفیت یک جناح در کشور باشد. پنج انگشت بهتر از یک انگشت است.
حجت الاسلام والمسلمین دکتر محسن مهاجرنیا در سومین جلسه مجمع هماهنگی پیروان امام و رهبری استان قم با موضوع «راهبردهای اصولگرایی در دهه پنجم انقلاب اسلامی»، گفت :دوستی با دوستان خدا و دشمنی با دشمنان خدا، از راهبردهای بسیار مهم در تشیّع است که در گذشته گاهی این دو موضوع اساسی به عنوان مسئلۀ شخصی طرح می شد، اما امروزه یک نگاه راهبردی و کلان در نظام و جامعۀ اسلامی هم پیدا کرده است، که باید تقویت شود.
وی با تصریح بر اینکه نباید از طریق هجوم ارزش های کفر، شرک و دشمنان، مورد تعرض واقع شویم، تاکید کرد: اگر بنا است ما هویت دینی مان خدشه دار شود، آنجا باید احساس خطر کرده و دوست و دشمنِ معاصر را مشخص کنیم.
وی با تبیین اینکه امروز در این طرف ما مشکل اسلام انگلیسی را داریم که تولی و تبری را تنها در محدودۀ سنت گذشته  منحصر کرده اند و در مقابل اسلام آمریکایی است که تنها دشمن  خود را شیعه می داند، افزود: این ها از دردهای روزگار ماست که نمی توانیم راهبرد جدید دشمن شناسی و دوست شناسی و تعیین مواضع راهبردی خودمان را در جهان اسلام مشخص کنیم. در دنیای امروز هم دشمن ما بیشتر شده است و هم دوستان ماهیت جدیدی پیدا کرده اند و تغییر چهره داده اند.
 وی این راهبرد را در دنیای جدید دارای چهار شرط اساسی دانست و ادامه داد: نخستین شرط، آگاهی نسبت به اهداف، کارکردها و فلسفۀ راهبرد تولی و تبری است. چه کسانی باید این آگاهی بخشی را انجام دهند؟ همۀ کسانی که ادعای اصولگرایی دارند و پایبند به ارزش های انقلاب اسلامی هستند، باید جامعه را آگاه کنند تا دوستان و دشمنانشان را به درستی بشناسند و متناسب با شرایط و مصالح، موضع گیری کنند .
مهاجرنیا دومین شرط را رعایت مراتب آن دانست که در آموزه های دینی، برائت از کفار و مشرکان به عنوان اولین مرتبه ذکر شده است و توضیح داد: کفار کسانی هستند که حق و ایمان و دین را می پوشانند و انکار می کنند.
وی افزود: سومین شرط برائت از دشمنان است، هر کسی با اسلام و مسلمانان دشمنی کند و با مسلمانان بجنگد، ولو به ظاهر مسلمان هم باشد، مسلمان باغی و محارب و ناصبی باشد، همانند سلفی گری، تکفیری، وهابیت، داعش، جبهه النصره و طالبان، این از مصادیق دشمن است.
محقق علوم اسلامی به موضوع سایر مذاهب اسلامی که با ما در جنگ نیستند و دشمنی هم نمی کنند، اشاره و خاطرنشان کرد: در گذشته، هم شیعه نسبت به این دسته از مسلمانان مخالف خود، نوعی اعلام تبری داشته و هم اهل سنت. اما امام راحل (ره) این نگاه را عوض کرد و فرمود: دشمن اصلی همۀ مسلمانان شیعی و سنی که مصداق کفار و مشرکین در قرآن است، امروز آمریکا و اسرائیل است.
وی ادامه داد: امام امت در میان مسلمانان، بحث وحدت اسلامی و تقریب بین مذاهب را مطرح کردند که از تولی و تبری به عنوان راهبرد اساسی برون رفت از شرایط گذار و پیچیدۀ امت اسلام و جهان اسلام یاد می کردند.
پژوهشگر علوم سیاسی از تلازم میان ولایت و برائت به عنوان چهارمین شرط نام برد و اظهار داشت: یکی از مشکلاتی که مخصوصاً در سیاست داریم، این است که بین تولی و تبری، توازن برقرار نمی کنیم. دائماً در افراط و تفریط هستیم. یک باره با یک کسی دوست می شویم که اصلاً جای آن دوستی نیست. یا با کسی دشمنی می کنیم که او دشمن نیست.
وی تاکید کرد: متأسفانه گاهی ما این مصداق دشمن را در جناح های داخلی می آوریم. دشمن را در میان جناح های سیاسیِ هم کیش می بینیم. این نشانگر آن است که ما هنوز نتوانسته ایم اهمیت راهبرد تولی و تبری را درک کنیم. ما هنوز اصول مشترکمان را درک نکردیم تا زیر چتر تولای واحد قرار گیریم.
وی یادآور شد: همۀ ما یک ولایت داریم. ولایت همۀ ما با خدا و ائمه(علیهم السلام) است. این مقدار مشترک هستیم. این جا نباید از هم اعلام برائت کنیم. ولی متأسفانه گاهی خیلی راحت یکدیگر را تکفیر می کنیم، در حالی که یکی از مراتب تولی و تبری، اقتدای عملی به اولیای الهی و انزجار عملی از دشمنان است .
 وی با تاکید بر اینکه علمای ما با علمای اهل سنت حتی نشست و برخاست ندارند، اظهار داشت: ما باید به آنها بگوییم مگرآمریکا مصداق کفار نیست؟ مگر اسرائیل که الآن شما به سمت آن می روید، در قرآن مصداق کسانی نیست که باید از آنها اعلام برائت شود؟
وی راهبرد اتحاد و انسجام بخشی را از راهبردهایی دانست که زمینۀ استفاده از فرصت ها و مزیّت ها و نقاط قوّت را فراهم می کند تا تهدیدهای بالقوه را به فرصت برای نظام اسلامی تبدیل نماید و تصریح کرد: از اول انقلاب، اتحاد و وحدت کلمه، جزء شعارهای اصلی امام راحل بود، اما متأسفانه الآن قدری مشکل داریم.
استاد حوزه و دانشگاه با اشاره به اینکه ویژگی این راهبرد، هم افزایی و استکمال نیروها است، گفت: ظرفیت حوزه و دانشگاه، شیعه و سنی، اقوام، نیروهای سنتی و مدرن، همۀ اینها می توانند مکمل هم باشند و این راهبرد مجدداً باید احیاء شود.
وی با انتقاد از عدم تبیین مفهوم وحدت، خاطرنشان کرد: وحدت ما در عین کثرت است. یعنی ما تکثرمان را حفظ می کنیم. هر کس با مبانی خودش، در اصول و اهداف و استراتژی های کلان مشترک با هم کار می کند. اما نهایت این است که در یک سری تاکتیک های جزئی با هم اختلاف داریم.
 پژوهشگر سیاسی افزود: ما اینها را خوب تعریف نکردیم و بدتر از همه این است که حتی اصولگرا و اصلاح طلبِ ما هم این ادبیات را پیدا نکردند. مشترک های اینها بیشتر از اختلاف نظرهایی است که دارند. اصلاح طلب ها  اصول انقلاب اسلامی را قبول دارند. اگر قبول نداشته باشند اصلاح طلب نیستند. در خیلی از اصول اینها با هم مشترک هستند.
وی با طرح این موضوع که بیاییم در مشترکات میثاق نامه بنویسیم، عنوان کرد: بگوییم در این موارد، همۀ ما با هم مشترکیم و در تاکتیک ها و کارکردها و روش ها با هم اختلاف داریم، و با تلاش در رفع اختلافات به هم نزدیک شویم.
مهاجرنیا با خاطرنشان کردن اینکه، پیش شرط وحدت، احترام به حق و حقوق یکدیگر است، توضیح داد: شما من را به عنوان خودم بپذیر. قرار نیست «من تو شوم» یا «تو من شوی». بپذیریم که یک شهروند هستیم. من یک حزب هستیم. یک اصلاح طلب یا اصولگرا هستیم. حق شهروندی و مدنیت داریم. بعد با هم کار کنیم.
وی تصریح کرد: گاهی می خواهیم طرف نباشد، بعد می گوییم که بیا وحدت کنیم؛ یعنی ما باشیم. اگر ظرفیت های ما روی هم انباشت شود، بهتر از این است که فقط ظرفیت یک جناح در کشور باشد. پنج انگشت بهتر از یک انگشت است. این جزء پیش فرض هایی است که در این راهبرد باید بپذیریم.